Kim jest lekarz kardiochirurg dziecięcy? Czym się zajmuje? Kiedy warto się do niego udać i jak się przygotować do wizyty? Sprawdźmy! W cyklu „Leksykon lekarzy specjalistów w pediatrii” przybliżamy sylwetki lekarzy, którzy wspierają najmłodszych pacjentów w różnych obszarach zdrowia.

KIM JEST LEKARZ KARDICHIRURG?

Kardiochirurg dziecięcy to lekarz specjalizujący się w leczeniu operacyjnym nieprawidłowości serca i dużych naczyń w zakresie klatki piersiowej. Leczenie to dotyczy zarówno wad wrodzonych serca, jak i wad nabytych w ciągu życia.

Pod opieką kardiochirurga dziecięcego pozostają dzieci od poczęcia – w okresie prenatalnym aż do osiągnięcia pełnoletności. Często operacje wykonywane są w krążeniu pozaustrojowym i hipotermii. Czasami w celu skorygowania wady konieczne jest przeprowadzenie dwóch lub trzech operacji, mamy wtedy do czynienia z tak zwaną kilkuetapową korektą wady serca.

Do chorób leczonych kardiochirurgicznie należą tetralogia Fallota, wady zastawkowe, zwężenie cieśni aorty lub pnia płucnego, niektóre postaci przetrwałego przewodu tętniczego, całkowite przełożenie wielkich pni tętniczych, zespół hipoplazji lewego serca. Czasami leczenia kardiochirurgicznego wymagają wegetacje, powstałe w wyniku np. długotrwałych, źle leczących się infekcji bakteryjnych.

Wizyta u kardiochirurga w ramach NFZ zazwyczaj wymaga skierowania od lekarza pierwszego kontaktu (np. pediatry lub internisty). Skierowanie jest niezbędne, aby pacjent mógł skorzystać z usług lekarza w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej.

Wizyta u kardiochirurga dziecięcego to ważny krok w przygotowaniu do operacji, dlatego warto się do niej odpowiednio przygotować. Choć sama wizyta nie wymaga dużych przygotowań, kilka rzeczy może ułatwić lekarzowi postawienie trafnej diagnozy i umożliwi bardziej efektywne leczenie.

Oto kilka wskazówek, które warto mieć na uwadze przed wizytą w poradni kardiochirurgicznej:
1.      Dokumentacja medyczna:
Jeśli Twoje dziecko już wcześniej miało jakiekolwiek zabiegi operacyjne lub leczy się na coś przewlekle, zwłaszcza kardiologicznie, przyjmuje leki, warto zabrać ze sobą wszelkie wyniki badań, recepty, raporty z hospitalizacji czy wypis ze szpitala. Im więcej informacji, tym łatwiej lekarzowi ustalić właściwy plan leczenia.

2.      Obserwacja objawów:
Zanim wybierzesz się na wizytę, warto przez kilka dni uważnie obserwować objawy u dziecka – kiedy się pojawiają, w jakich sytuacjach nasilają – dotyczy to sytuacji bólowych lub wad wrodzonych.

3.      Lista leków:
Zapisz wszystkie leki, które dziecko aktualnie przyjmuje– zarówno te na receptę, jak i bez recepty, w tym tabletki, krople do nosa, maści, syropy czy suplementy. Może to mieć znaczenie przy planowaniu procedury operacyjnej.

4. Ubiór:
Ponieważ podczas wizyty lekarz będzie badał pacjenta, dobrze jest ubrać dziecko w wygodne ubranie, które umożliwi łatwy dostęp przede wszystkim do klatki piersiowej dziecka – miejsca, które ma być w przyszłości operowane lub gdzie umiejscowione są szwy, które kardiochirurg usunie podczas wizyty.

Wizyta u kardiochirurga to także dobra okazja, by porozmawiać o dolegliwościach dziecka, a także o swoich obawach związanych z operacją. Lekarz przekaże wszystkie niezbędne informacje, wyjaśni, na czym będzie polegał zabieg oraz jak się do niego przygotować, jak postępować po zabiegu oraz postara się uspokoić małego pacjenta i jego rodzica.

JAK KSZTAŁCI SIĘ LEKARZY W POLSCE?

Aby zostać lekarzem w Polsce, należy ukończyć sześcioletnie jednolite studia magisterskie na kierunku lekarskim. Pierwsze dwa lata to przedmioty przedkliniczne, takie jak anatomia, fizjologia, biochemia czy patomorfologia, które pozwalają zrozumieć funkcjonowanie organizmu w zdrowiu i chorobie. Od trzeciego roku zaczynają się zajęcia kliniczne w szpitalach – studenci uczą się wtedy badania pacjentów, zbierania wywiadu i podstawowych procedur medycznych.

Każde wakacje (z wyjątkiem po ostatnim roku) to obowiązkowe, miesięczne praktyki w różnych dziedzinach, m.in. pielęgniarstwo, medycyna ratunkowa, interna, pediatria, chirurgia, anestezjologia, ginekologia i położnictwo.

Pod koniec studiów lub tuż po nich, studenci przystępują do Lekarskiego Egzaminu Końcowego (LEK), który sprawdza wiedzę z wielu dziedzin medycyny. Następnie odbywają 13-miesięczny staż podyplomowy w szpitalu, rotując między różnymi oddziałami.

Po stażu lekarz może rozpocząć specjalizację (tzw. rezydenturę), trwającą od 4 do 6 lat w zależności od wybranej dziedziny. W tym czasie odbywa szkolenia, kursy i konferencje. Proces kończy się Państwowym Egzaminem Specjalizacyjnym, po którym lekarz uzyskuje tytuł specjalisty.

Medycyna rozwija się bardzo dynamicznie, dlatego lekarze muszą uczyć się przez całe życie, by zapewniać pacjentom najwyższą jakość opieki.

Autorka artykułu: Liliana Klim
Artykuł powstał w ramach wolontariatu w obszarze promocji zdrowia na rzecz Fundacji Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie „O ZDROWIE DZIECKA”. 

Powyższy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie stanowi profesjonalnej porady. Zawarte w nim wskazówki mają na celu pogłębianie wiedzy i świadomości czytelnika, jednak każdorazowe wdrożenie opisanych rozwiązań lub metod powinno być poprzedzone konsultacją ze specjalistą w danej dziedzinie. Tylko indywidualne podejście oraz opinia eksperta zapewnią bezpieczeństwo i adekwatność stosowania się do przedstawionych w artykule zaleceń.